شعر ناب

صفحه شعر و ادبیات

بر رخ مه‌طلعتان زلف پریشان خوش‌نماست

بر رخ مه‌طلعتان زلف پریشان خوش‌نماست
دلبری و ناز و استغنا از اینان خوش‌نماست

عاشقان را زاری و مسکینی و افتادگی
دلبران را پرسش احوال ایشان خوش‌نماست

خوبرویان را پریشان اختلاطی خوب نیست!
امتناع و شرم و تمکین از نکویان خوش‌نماست

هر جفائی کز نکورویان رسد باید کشید  
صبر بر آزار یار از مهرکیشان خوش‌نماست

از لب شیرین عتابِ تلخ، شیرین است و خوش
تیر زهرآلوده از مژگان خوبان خوش‌نماست

هر چه با هر کس کنند این قوم ایشان را رسد
از نگاهی عالمی سازند ویران، خوش‌نماست

تا نظر افکنده چندین عابد از ره برده اند
دلربائی اینچنین از دلربایان خوش‌نماست

بر درت افتاده ام خواهی بکش، خواهی ببخش
هر چه با عاشق کنی در کیش عشق آن خوش‌نماست

هر چه می خواهی بگو کآید سخن زآن لب نکو
تلخ و دشنام از لب شیرین دهانان خوش‌نماست

ساعتی برخیز و بخرام و قیامت راست کن
جلوهای قامت سرو خرامان خوش‌نماست

عاقلان گر چشم پوشند از نکویان عیب نیست
از خردمند این و از صاحب نظر آن خوش‌نماست

"فیض" ازین پس گر نگوئی شعر در طور مجاز
نسپری الا طریق اهل عرفان خوش‌نماست


فیض کاشانی

تاریخ ارسال: جمعه 14 اسفند 1394 ساعت 04:11 | نویسنده: پیمان | چاپ مطلب
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد