X
تبلیغات
رایتل

شعر ناب

صفحه شعر و ادبیات

دخترِ چادر سفید سینی چایی به دست

دخترِ چادر سفیدِ سینیِ چایی به دست!
ای که هرگز در خیالم هم نمی آیی به دست!

معذرت میخواهم از اینکه به خوابت آمدم
خسته ام از بی تو بودن، دردِ تنهایی بد است

می نشستی روبرویم کاش! دلتنگِ  توام
می روی با ناز و هی با عشوه می آیی بد است

من غریبه نیستم کافی ست یک فنجانِ  چای
بیش از این من را اگر شرمنده بنمایی بد است

می کشم حالا که قلیانِ  بلور آورده ای
گرچه دکتر گفته تنباکویِ نعنایی بد است

از حسودان ترس دارم با شکوفه دادنت
ای هلویِ چار فصلِ  من! شکوفایی بد است

آی دریا چشمِ جنگل پلکِ  ابرو  ابر و مه!
رحم کن بالا بلا! این قدر زیبایی بد است

این همه بر شانه موهایِ  شرابی را نریز
باد هم آشفته،  این اندازه گیرایی بد است

شورِ شیرین! حق بده فرهادِ  بی تابت شوم
با وجودِ  این همه خسرو، شکیبایی بد است

با خود آوردم غزل، قابل ندارد مال تو
پس زدن آنهم برای  قلب  اهدایی بد است

چون که سهم عشق ما دنیای بیداری نشد
قرنها هم بعد خوابت پلک بگشایی بد است


شهراد میدری

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 6 اسفند 1394 ساعت 14:21 | نویسنده: پیمان | چاپ مطلب
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد